บทที่ 71 ข้ากลัวเสียแทบแย่

นางพาคนทั้งหมดออกมาด้านนอกมิติ พอมาถึงก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าของกู้หยางพอดี

“อาเยว่!!!” เสียงร้องของกู้หยาง ทำให้องค์ชายใหญ่ที่พักอยู่ชายป่าด้านข้าง รีบวิ่งมาทางเขาอย่างรวดเร็ว

“อาหยาง นาง นาง...” องค์ชายใหญ่ชี้นิ้วที่สั่นเทามาทางซีเยว่

“กระหม่อมจะบอกพระองค์ แต่ยังมิใช่ยามนี้พ่ะย่ะค่ะ” กู้หยางเบี่ยงหลบอง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ